مکتوب

و کل ماجرا به همين سادگی است که می‌گويم:
حکايتی در ما هست
که برای گفتن‌اش به اين‌جا آمده‌ايم
آن وقت
باران را بر ما نازل می‌کنند
تا غروب‌های ما غم‌انگيزتر شود
و باد را بر گندم‌زاران
و کوه را سنگ به سنگ
و بر لبان رودخانه‌ها
هجاهايی از جهان‌هايی که پيش از اين در آن‌ها زيسته‌ايم
و از همه بدتر
ماه را
در آسمانی که اين‌همه وسعت دارد
تنها گذاشته‌اند که ما را به گريه بياندازند

با اين‌همه
اين‌ها همه
پس‌زمينه‌ی آن حکايتی‌ست که بايد به ياد بياوريم
اما
نمی‌آوريم.

شعرهای جمهوری- حافظ موسوی

*مطمئنن خیانت می‌کنم، به تمام لحظات شاد و کوتاهی که نمی‌نویسم‌شان و به نوشتن...

@ 10:22 PM | لينک | نقشی دگر بزن(0) | ترک‌بک (0) | [واگویه ]

در وبگردی روزانه امروز گذارم به سایت حالا مهجور ارکات افتاد، صفحه اصلی سایت به مناسبت روز مادر(البته از نوع فرنگی‌اش) به این نقش آراسته شده بود، خاطرات نقاشی‌های دوران کودکی و انتظار برای پخش نقاشی‌های ارسالی در برنامه کودک برایم دوباره زنده شد، نقش آدمکهایی با چشمانی درشت که چشمهایشان گاهی از صورتشان هم بیرون می‌زد، نقاشی‌هایی که هیچ وقت بر صفحه تلویزیون ظاهر نشدند.

@ 1:33 PM | لينک | نقشی دگر بزن(5) | ترک‌بک (0) | [واگویه ]

چهارشنبه (صبح) :
شوق رفتن در دل غوغایی به پا کرده، غوغایی خاموش. دلیل خاموشی‌اش شاید قدم زدن در مرز بی تفاوتی است، مرزی که مدتهاست دوستش دارم.

چهارشنبه (شب):
حالا دور شده ام. فقط به اندازه چهارصد و اندی کیلومتر. در این شهر جایی برای ما نیست! مهجورماندگی آرامگاه کوروش را با هیاهوی این روزهای شهر مقایسه می‌کنم، چه هیاهوی کاذبی!

پنجشنبه(صبح):
موزه‌ی عکس ارگ کریمخانی و مجموعه نارنجستان قوام به اندازه تمام تاریخ ایران حرف برای گفتن دارد، برای ثبت لحظه‌ها به حافظه دوربین عکاسی پناه می‌برم، لحظه‌ها وصف ناشدنی‌اند!

 پنجشنبه(شب):
- باز هم به شیخ اجل جفا شده، این‌بار نه برای آوازه بخشیدن به غزل‌ها ی نابش بلکه در آراستن آرامگاهش!
- شب حافظ حال دیگری است، دیوان غزلیاتش را به رسم عادت و به نیت دو دوست باز می‌کنم، کاش حال‌‌شان مثال فال‌شان باشد! چه نیکو فالی...کاش خودشان هم در کنارم بودند.
- بی‌سلیقه‌ایی در فضای حافظیه  بی‌داد می‌کند! موسیقی در حال پخش غزلی است از سعدی با آواز شجریان!

جمعه(صبح):
-سروهای باغ ارم را تا نبینی معنای "سروچمان" را نمی‌‌فهمی. صدای سیما بینا و آوازهای محلی‌اش فضا را آنقدر دل‌انگیز کرده که چهار ساعت تمام در باغ می‌مانی.

جمعه(شب):
- دیدار با رفیق گرمابه و گلستان عهد شباب! :)
- یک اشتباه کافی‌ست تا تمام حافظه دوربین عکاسی‌ات را یکباره از بین ببری! تمام لحظه‌های ثبت شده در یک آن نیست می شوند!

شنبه(صبح):
- خاطرمان هنوز از ‌غفلت دیشب مکدر است!
- عظمت  پرسپولیس را که نگاه می‌کنی گفته هگل پیش چشمانت جان می‌گیرد، که تاریخ به ما می‌آموزد که از تاریخ هیچ نیاموخته‌ایم!

شنبه(عصر):
سفر به تاریخ و زیبایی‌ها و شلوغی‌های شیراز تمام می‌شود. سند و تصویر زیادی برای مرور سفر باقی نمانده ولی می‌دانم که خاطره‌اش از ذهن پاک نمی‌شود. ( تا زمانی که اسیر بیماری فراموشی نشوم!)

@ 12:06 AM | لينک | نقشی دگر بزن(6) | ترک‌بک (0) | [واگویه ]

@ 12:22 AM | لينک | نقشی دگر بزن(2) | ترک‌بک (0) | [از ديگران ]

@ 11:37 PM | لينک | نقشی دگر بزن(1) | ترک‌بک (0) | [افاضات ]

(۱)
شنيديم در پطرزبورغ دولت روس محض خود نمايي بيست هزار قشون از قشون نمره اول روس در جلوي اعليحضرت همايوني مظفر الدين شاه قاجار سان داده بود يکي از ملتزمين مقرب درگاه که گويا امير بهادر جنگ بوده خدمت شهنشه  شوکت قدر قدرت جم جاه ايران عرضه داشته بود:
من با پانصد سوار ابوابجمعي خودم همه اين بيست هزار نفر را شکست مي‌دهم. .
... خوري زياده کرده بود مردک. گذشت آن دوران که مي شد با ممالک و بلاد يوروپ و ينگه دنيا قياس کنيم خودمان را. مملکت را تعطيل کنيد دارالايتام باز کنيد.
.يا حق
"بيست و پنجم فروردين ماه سنه يکهزار و سيصد و هشتاد و پنج خورشيدي."

.........................................
(۲)
مرقوم فرموده بودید "دارالایتام"!
... اندکی تامل کردیم، این مملکت را چه به دارالایتام؟!
 گمان‌مان بر این نمی‌رود که در دارالایتام کسی چشم به کاسه‌ی دیگری بدوزد، همه چشم‌شان به کاسه‌ی خود است که کی پر می شود، تا انبار کنند صدقه‌های این و آن را.
دارالایتام را ببندید، که اینجا خانه‌ی دزدان و رهزنان است، گدا از گدا می‌دزدد، شاه از گدا!

"سی‌ام فروردین ماه سنه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت شمسی، اصفهان"
الاحقر:مکتوب.

نام نویسنده مرقومه‌ی اول محفوظ است.

@ 11:33 PM | لينک | نقشی دگر بزن(6) | ترک‌بک (0) | [افاضات ]

امواج  رادیویی چند دقیقه ایی به‌روی فرکانسی که خودش را رادیو ۲۴ ساعته آ ـ اف ام ـ لس آنجلس معرفی می‌کند، متوقف می‌شود. این آواز و نوای شبانه همراه با صدای باران عجیب به دل می‌نشیند.

شبي که آواز ني تو شنيدم
چو آهوي تشنه پی تو دويدم
دوان دوان تا لب چشمه رسيدم
نشانه‌اي از ني و نغمه نديدم
:
:

بشنوید.

خواننده : حسين قوامي
آهنگساز: مهندس امير همايون خرّم
دستگاه: همایون
شاعر: هوشنگ ابتهاج

@ 11:57 PM | لينک | نقشی دگر بزن(7) | ترک‌بک (0) | [واگویه ]