روز زن
خلاصه میشوی،
در رنگ چشمانت
یا طرح اندامت.
فراموش میشوی،
در حجم روزهایش
یا سردی دستانش.
اما
زنده میمانی ،
بی لمس دستانش
یا
عشقبازی با نگاهش.
« بر قانون خویش! | صفحهی اصلی | عیدانه! »
March 8, 2008::شنبه 18 اسفند 86
مطالب مرتبط
* عیدانه!
* زمستان...
* تمنا!
* بازنده!
* زاد روز!
* خوابی که تعبیری نداشت...
* گل سنگم
* حالِ من ِ بی تو...
ترکبک
آدرس ترکبک برای اين مطلب
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/4008
نظرها
http://masih.malakut.org/
Posted by: زهرا | March 9, 2008 8:36 AM
doroood!
Posted by: sabra | March 9, 2008 4:46 PM
8 mars beh hame zanan sharafatmand irani mobarak
Posted by: navid | March 9, 2008 8:50 PM
سلام
مخلصیم.کتش ما هم اندکی داشتیم از این همه
طبع ظریف
:))
Posted by: nasrema | March 10, 2008 3:44 PM
زیبا بود خانومی بوس
Posted by: بی بی باران | March 10, 2008 4:55 PM
اگر زنی را نیافتهای که با رفتنش نابود شوی
تمام زندگیات را باختهای
این را
منی میگویم
که روزهایم را زنی برده است جایی دور
پیچیده دور گیسوانش
آویخته بر گردن
سنجاق کرده روی سینه
یا ریخته پای گلدانهاش
باقی را هم گذاشته توی کمد
برای روز مبادا.
Posted by: ميثم | March 12, 2008 1:19 AM
زنده موندن داریم تازنده موندن ...
نداریم ؟
داریم
Posted by: دانیال | March 13, 2008 12:16 PM
والله منم کلافه شدم از دست این بلاگ مزخرف ... شهرته دیگه ... هی میان فیلتر می کنن ...
Posted by: دانیال | March 17, 2008 12:43 PM
درود و سال نو فرخنده
Posted by: محسن | March 19, 2008 1:59 AM